Rapozof
Uzaklarda üşürüm yıldızlar soyut masal değil yaşam
hayali bir boyut bir dumanla kalıyorum yüreğimle
ağlıyorum her susuş bir kaçış her bakış yalvarış
boş kalmadı hislerim hafızalara format gözlerin
bir pranga sense tutsak çok güç oldu geç olmasın
hayallere veda sen etsende ben edemem düştüm artık
yola yolda kar var sıkıcı giyindim ama üşüyorum seni
görmek istedim yalnızlığı görüyorum hasret yenir oldu
neden benim üstüme çok şey mi istedim yalnızım yine
bu bünyeye ilaç lazımsa aç ya da tok karnına sen
yanımda olmalısın beni anlar ve artık ne sen git
ne de ben gideyim dayanamıyorum kurşunlardan
kaçamıyorum sen yoksun herşey yalan ben de ağlıyorum
Nakarat
Karlı yollar önüme çıktı evimden kovuldum
Çok soğuktu uyumuyordum uzanıyordum
İçimden öyle geldi o yüzden böyle yazdım
Yanımda kaldı herkes yine de yalnızdım x2
Sansar
Baktım etraf bembeyaz ölüm kader beyaz yazdım
ruhum emri verdi yaz beyaz bir durakta oturuyordum
yaşam soğuk ayaz ve ben bir hiçin uğruna ruhumu
verdim kaç asırda yol aldım kaç hasımla kavga ettim
yumruk attım duvara ama yumrukta yedim nefret ettiğim de
doğru ama ben de sevdim ben bir çok yolu gittim
hepsinden de geriye geldim bu satırları yazarken
hiçbir şey düşünmüyorum hoş düşünecek bir bok yok
artı üşümüyorum çünkü artık üşümüyorum üşütüyorum
tüylerin diken dikense bir dikende birine batsın ve
aslına bakarsan bu dünyada batsın acıya tadamayan
herkes acıyı tatsın sevmek nedir bilemediysen ruhun
batsın gülmek nedir bilemediysen kader utansın
Nakarat
Karlı yollar önüme çıktı evimden kovuldum
Çok soğuktu uyumuyordum uzanıyordum
İçimden öyle geldi o yüzden böyle yazdım
Yanımda kaldı herkes yine de yalnızdım x2