Rapozof

Uzaklarda üşürüm yıldızlar soyut masal değil yaşam 
hayali bir boyut bir dumanla kalıyorum yüreğimle 
ağlıyorum her susuş bir kaçış her bakış yalvarış 
boş kalmadı hislerim hafızalara format gözlerin 
bir pranga sense tutsak çok güç oldu geç olmasın 
hayallere veda sen etsende ben edemem düştüm artık 
yola yolda kar var sıkıcı giyindim ama üşüyorum seni 
görmek istedim yalnızlığı görüyorum hasret yenir oldu 
neden benim üstüme çok şey mi istedim yalnızım yine 
bu bünyeye ilaç lazımsa aç ya da tok karnına sen 
yanımda olmalısın beni anlar ve artık ne sen git 
ne de ben gideyim dayanamıyorum kurşunlardan 
kaçamıyorum sen yoksun herşey yalan ben de ağlıyorum

Nakarat

Karlı yollar önüme çıktı evimden kovuldum
Çok soğuktu uyumuyordum uzanıyordum
İçimden öyle geldi o yüzden böyle yazdım
Yanımda kaldı herkes yine de yalnızdım x2

Sansar

Baktım etraf bembeyaz ölüm kader beyaz yazdım 
ruhum emri verdi yaz beyaz bir durakta oturuyordum 
yaşam soğuk ayaz ve ben bir hiçin uğruna ruhumu 
verdim kaç asırda yol aldım kaç hasımla kavga ettim 
yumruk attım duvara ama yumrukta yedim nefret ettiğim de 
doğru ama ben de sevdim ben bir çok yolu gittim 
hepsinden de geriye geldim bu satırları yazarken 
hiçbir şey düşünmüyorum hoş düşünecek bir bok yok 
artı üşümüyorum çünkü artık üşümüyorum üşütüyorum 
tüylerin diken dikense bir dikende birine batsın ve 
aslına bakarsan bu dünyada batsın acıya tadamayan 
herkes acıyı tatsın sevmek nedir bilemediysen ruhun 
batsın gülmek nedir bilemediysen kader utansın

Nakarat

Karlı yollar önüme çıktı evimden kovuldum
Çok soğuktu uyumuyordum uzanıyordum
İçimden öyle geldi o yüzden böyle yazdım
Yanımda kaldı herkes yine de yalnızdım x2