Şimdi sen de herkessin, aynı
Onlar gibisin tıpkı, yabancı
Alınmam artık yok, rahat ol aşkım
Anlatır, her gelen daha bir şaşkın
Yolum var bi’ ton senden ayrı
Kavgam bu, benim yitik kalana saygım
Sana mı kaldım ah ironik tadın?
Bana yeterli bu ütopik yanım
Çok oldu, ürpermiyorum
Adını gördüğüm dükkânın tabelasında
Tebessüm izli her fotoğraftan
Kendimden utanıyorum, senle olmaz!
Nerdesin?
Kiminle?
Kaçıncı ilk kez?
Ben yokum seninle, bu kez son kez
Küfret zamana Romeo dündü
Tadını çıkar, bu kez yaşasın ölmek!

Onlar aldatır, yaralar onlar
Onlar laf yapar, yaramaz onlar
Şimdi sen de herkessin, aynı
Yalancı, yabancı, tıpkı onlar…





Ağlarım
Sana mı kaldım?
Hem ağlarım
Nerede kaldın?
Ben ağlarım?
Yerinde onlar
Şimdi sen herkessin, aynı onlar…

Hiç yoktan vardın, zamansız gittin
Ben çoktan yerine koyup seviştim
Onlarla, ismi yok onlarla
Her yeni başlangıç, yeni bir sendi!
Tanıdık yüzler var, insan işte
Hepsi aynı, bencil, aç ve sahte
Kırılır oldum ben her sözünde
Hem yarıda kaldın sen her sözünde!
Bak olmadı, biz kalamadık dost
Ne olmalıydı ki?
Sevemedim çok
Yerine koyamadım, bu benim ayıbım
Adını anan olur, küfürü basarım
Tadı yok sensiz, ne de senle
Beni bul, sana söz günü gelince
Sana seni anlatır tüm melekler
Ben olamam yanında
Tükendim…

Nakarat…

Benim için, şimdi sen de herkessin
Yalancı, yabancı, yani insan
Yani onlar gibisin!
İşte bu yüzden
Hoşça kal yabancı…