Da Poet verse:

Günler aynı eksende döner durur yine yanıp söner durur yine
ışıklar şehrin kalbinde.. ben bi taşla hep kendimi vurdum.
derdim söz dermanım beatlerim oldu. odam yalnız bi adamdan 
ibaret şu an.gözüm semada söz dilden kaçıp kurtulan
ruhumdu kanla yıkanıp güneşte kurutulan
sükuttu bu dörtduvarda asla mevcut olmayan.
Düş tarlamda ekili mifak tohumu
aklımın vakti şimdilerde bağ bozumu.
hep 2007 ye sakladı Da Poet kozunu.
rapin yeri içimdeki sorumun konumu.
zaman ki baş düşmanıdır bu adamın bırak beni
ben en dış mandalıyım en dış kapının.
Madem ki belli değil ömrün son durağı 
benim notalarım varsa azrailin orağı!.


Patron verse:

Uyandım aynı yerdeyim,Karanlık odada yerdeyim.
Yüzüm tavanda gözlerim,düşüncemin sesindeyim.
Kusardı bedenim zehrini,aksiliği hep eksiydi
Ekşimiş ilişkilerin hapsiydi kendisi..
Düşmanlığından ziyade biter olmuş hevesi.
Geçen her saniye bir damla daha kırmış kalbini
Geleceğe bakınca geçmişine güleceğinden gayet emin.
Değersizce kenara atılmış onlarca söz yalan yemin.
Meydan okumaz zamana,bekler hayat sancısı
Mahkum olana değil malup olana verdi tacını.
Sabreden murada eremeden ölürse neylesin.
Zamanın kahpeliği başımda pusu kurmuş beklemiş
Ve sayfalarca kelime dökülür ağızdan.anla,bakıp durma!
Yaptığın her iş yolunda tek bir hamle? hepsi buysa
Beynimde kıskanç krizler yarın aynı saat
Gönlüm öyle aç ki yarın aynı saat de ben nakavt.