Dumanlıdır bugün kafam, kader bulanmıdır? 
Bir damladır bu harbe darbe yalana can mıdır ? 
Kader hocan mıdır? Ahiret kocan mıdır? 
Meziyet eziyet etmek oldu, yarına açılan kucakmıdır? 
Uzak mıdır ümitler? Herkes bekler yarını! 
Bu kalabalık ve kaosta tantana aldı başını. 
Bir ruhla onbinlerce ruh gördü mezar taşını 
Laçkalaştı kalpler imam efendi yoldu saçını 
Doldu dünler, ne oldu kaldın. Son bir soluk aldın! 
Namlu ve mermi görülen son şey, ebedi rüyaya daldın. 
Aileler ise derbederdir, insan oğlu kaybedendir. 
Trafik lambası altında can veren bedendir! 
Bugün yarın yarım kalan kanlı dava öbektir. 
Kötektir her bi gün vede göbek atan köpektir! 
Ne ses çıktı nede arayan soran var 
Herkes bir çiçekse milyonlarca solan var! 

Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı 
Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı 
Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı 
Hayalmi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı! 
Her sokakta kavga, her sokakta kan var! 
Bileklerimde ağrı, ellerimde kanlar 
Geçmişim ve dünlerim yarına ağlar 
İnsan oğlu yarına karayı bağlar! 
Dumanı vurdum beynime kafam bi dünya 
Korkularla doldu gördüğüm o rüya 
Sevdiklerim çekti gitti, beynimde hülya 
Sardığımla aradığım mutluluktu güya! 
Korku yoktu lakin göğsümde kaygı vardı 
Kimisi peşime düştü, kimisi kaygılandı 
Anlatılmaz hiçbir doğru, silahla algılandı 
Dürüstledim kötekle ibneye saygı vardı 
Satırlarımı yazarken ben bugün bir banktayım 
Boğaza doğru bakan ücra bir parktayım 
Göğsümde bir kırık kalp, kafam bozuk 
Dudaklarımda tütün Hava ise soguk. 
Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı 
Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı 
Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı 
Hayalmi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı! 

Bugün bitti oyun, yarın zaten yok ki, eridi 
Kendine gel nerdesin? Hayat film şeridi 
Zar atıldı önüne, şans yok mezar kazıldı ölüme tolerans yok! 
Dar-ı dünya denen tiyatro,sahne büyük bilanço! 
Güzel oyundu bravo alkışları duyan yok! 
Uyan kork kalk, aç gözünü bak. 
Kelimelerde yersiz, cehennemdeyiz yerme biz. 
Kederi kadere denk, son sahneydi kara çelenk 
Azrail kapını çaldı iki tarafta kara melek 
Bana kelek bu dünya, insanlarsa farksız değil 
Seyir ettim bu şehirde kitle imha fiil 
Barış ise felsefe, imkansız bir teorem 
Arka kollamakta her bir kimse, öğren insan öğren! 
Okunan ezan ise öğlen, ne ilk ne son yolcu! 
Labirente adım attım hayat koydu! 
Dolambaçlı yollar bitti labirentte son kapı 
Tek bir kurşun aldı canı kalbi son kez zonkladı 
Dostu bildi çok kez, yanında herkes olmadı 
Hayal mi gerçek sentez? Yarın ümitle dolmadı!