Fieber verse

Kimse aramasın beni geriye dönmiyim
Yerim orası değil artık beni sevmeyin
Sesim kısıldı ağladım bu evde bağırarak
Çok gecemse geçti baktı uyuyarak
Sakin olamadım bugün kafam güzel değil
Gözyaşımdı akan harbi kan gelir
Delirdim doğru bildin insan olan anlar
Yalnızım be dostlarım bu gece kalbim ağlar
Ertesinde günümün ben sokakta kaldım
Bi hayli üşüdüm ancak daha donmadım
Üsküdar’ın sahilinde bikaç arkadaşla
Biraz da esrar kafam duman yanaşma
Şimdi gece oldu tek başıma kaldım
Bi ara aldığım birayla bir milyon kafaydım
Evet ben küçükken barıştan yanaydım
Şimdi savaşa savaş siktir ettim attım
Artık hayal yok umutlarım bitti
Bi kaç kişi vardı zaten hepsi gitti
Kalp kırık bıraktınız ortadaydım
Ama üstünüzdeyim bunu bugün anladım

Sansar verse:

Yazıyorum ki uyuyabileyim yoksa deliricem birazdan
Bu evi de aleve verip kendimi kesicem
Demesi çok kolay evet yapması da bir o kadar
Hatıralar anılar ve eski arkadaşlar
Eski arkadaşlar düşmanımdı aslen
Bende oyunu öyle oynadım evet kasten
Baksen demek sende benle aynı kaderi yaşadın
Ama ben aynalarla hiç konuşmadım ki
Genelde bakarım aynaya yüzüm garip olur birazcık
Sanırım sabah oldu artık ezanda okunuyo
Yolunda gitmez hiç bişey bu bana dokunuyo
Bi adam var içimde sanki orda haykırıyo
Çıkmaz ister anca yapamaz belki sahnedeyken
Ya da belki söz yazarken
Uykusuzluktandır belki böyle saçma konuşmam
Neyse bi sigara içiyim sonra bi daha yatarım
Belki uyurum..!!!

Patron Verse :

Hep yasaktı, dünler ağladı, kordu bu alev
Kimseyi yakmadı ben hariç! Kimse bakmadı.
Yalnız kalırdım odamda tek.
Derdime nargile dermandı,
Giderken hep sana yalvardım
Kurduğum düşler katlime ferman
Yazanda sensin çalanda sonbahar!
Istanbul karlı! Istanbul mahçup! Istanbul yaşlı!
Aynı ben gibi..
Arkama bakmadım, susturun dilleri
Duvarlar üstüme gelince kaçtım!
Dumanlar üstüme gelince yuttum!
Sensiz kalırdı bir yanım, benle beraber sokaklar ağladı
Içimde sancı bu, içimde acıyan, galibi sensin
Kaderde hüsran, mağlubu benim evet
Umudu kalmayan herşeye küsmüş mezarını kazan
Güneşim sönmüş mazide batmayan
Dolunay vursada gecelere geçmez
Gelecek kadar ıssızdır zaman
Bir çocuğum ben tabutta yaşayan